Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Ζώα, άξια για σφαγή.

Καλησπέρα blogoκοσμε.
Μετά από καιρό, αποφάσισα να εμφανιστώ πάλι μες τη νύχτα σαν τον δράκουλα και να μοιράσω λίγη έχθρα σε άτομα η κοινωνικές ομάδες που έχουμε δει ή έχουμε ακούσει (πάντα με τη χειρότερη παραλλαγή τους στην Ελλάδα, σε σχέση με το εξωτερικό) και θέλουμε ή να αυτοκτονήσουμε και να γλιτώσουμε απ'τον άθλιο τούτο κόσμο ή να τους δολοφονήσουμε, να σοδομίσουμε τα άψυχα κορμιά τους και να τους κάψουμε κατά τη διάρκεια ενός φαντασμαγορικού τελετουργικού.
Λοιπόν, πάμε να τους γνωρίσουμε.

1.Πρώτη κατηγορία και η πιο μισητή προσωπικά.

Κάγκουρες. 

Περίεργο...

Η αλλιώς, οι ξένοι κάγκουρες γνωστοί
ως douchebags. 

Εντάξει, τι να πω;  Δυο εικόνες 1.000.000.000.000.000..... ∞ λέξεις.
Οι κάγκουρες λοιπόν. Άτομα με χιλιάδες κόμπλεξ, κάθονται όλη μέρα και κράζουν οποιονδήποτε  δεν τους μοιάζει, ή οποιονδήποτε είναι έστω λίγο διαφορετικός σ'αυτόν τον κόσμο.
Είναι πάντα προετοιμασμένοι για καβγά, αλλά προσοχή! δεν κάνουν ποτέ φασαρία αν δεν μαζέψουν πρώτα και άλλους αεροκέφαλους φίλους τους, με φράσεις όπως "Θα σου φέρω παρέα ρε!" και την αγαπημένη μου, "Ένα τηλέφωνο να κάνω, θα δεις πόσους θα μαζέψω!" και μάλιστα επιμένουν, "Ένα τηλέφωνο μόνο ρε!". (Ναι, στο τέλος πάντα κάτι γίνεται και η φασαρία ματαιώνεται.)
Πάντα έλεγα ότι κάποια στιγμή το είδος αυτό θα εξαφανιζόταν, απ'τη στιγμή που αυτά τα γλοιώδη πλάσματα λόγω της άθλιας εμφάνισης και συμπεριφοράς τους δεν θα μπορούσαν να βρουν κοπέλα ούτε με κιάλια και έτσι δεν θα μπορούσαν να μεταδώσουν το DNA βλακείας τους σε άλλες γενιές.
Τότε όμως ήταν που ξαφνιάστηκα για τα καλά. Στα τέλη του 2011, Καγκουρογκόμενες άρχισαν να εμφανίζονται απ'το πουθενά,  σπέρνοντας ένα θανατηφόρο ιό ηλιθιότητας και πλατινέ τρίχας. Και ναι, ήταν το τελικό χτύπημα. Μάλλον αυτό εννοούσε τελικά ο Νοστράδαμος για το 2012.
Λοιπόν ζώα, σας αφήνω για την ώρα γιατί έχω και άλλους να θίξω. Αλλά μην ανησυχείτε! Κάποια στιγμή σας περιμένει ένα θέμα όλο αφιερωμένο σε σας.


2. INTERNET SPAMMERS.

                                                 
Δεν ξέρω γιατί το κάνετε και τι θέλετε να κερδίσετε. Το μόνο που ξέρω είναι ότι είστε σπαζαρχίδες, βαριόμαστε να σας αγνοούμε και όχι δεν πρόκειται να γίνεται ποτέ διάσημοι ποστάροντας σε όλο το internet την σιχαμένη ατάκα που σκεφτήκατε ενώ χέζατε.
Πάρτε το χαμπάρι. Μόνο τον εαυτό σας ταπεινώνετε και ντροπιάζετε με αυτόν τον τρόπο.
Είπαμε, ανωνυμία και ελευθερία στο διαδίκτυο, αλλά εσείς το γαμήσατε. (Με την κακή έννοια.)


3.Αυτός ο σκούφος με την ουρά.


Δεν έχω ιδέα πως λέγεται, έκανα μισή ώρα να το βρω. Το μονό που ξέρω είναι ότι έχει αρχίσει να γίνεται ακόμα μια τρισάθλια μόδα. Ένα πράγμα έχω να πω για αυτό. Μπορεί το μωρό στην εικόνα να φαίνεται χαριτωμένο, αλλά εσύ όταν το φοράς μοιάζεις σαν πατημένη κουράδα.
Άντε, του χρόνου και ολόσωμο σκούφο.

4.Οδηγοί λεωφορείων.


Ναι, τα καμάρια της ασφάλτου που εμπιστευόμαστε τις ζωές μας πάνω τους για την "άμεση" και "ασφαλή" μεταφορά τους.
Άμεσοι, ναι. Στην ώρα τους, ναι. Αλλά πάντα με την παράλειψη 2-3 δρομολογίων. Και πώς το κάνουν, με το που τελικά έρθουν, να μπεις μέσα και από το γκάζι που ρίχνουν, να σου γυρνούν τα άντερα κοκορέτσι; Και αργοί αλλά και ταχύτατοι. Τι να το κάνουμε όμως μετά, που ήδη έχουμε χάσει, το ραντεβού μας, την ώρα μας και την ψυχραιμία μας περιμένοντας σας μέσα στο ψωλόκρυο η τον καύσωνα. Ελληνάρες οδηγοί, και πάντα θα απορούμε.


Να μαλάκες.

Ωραία και τώρα που το έβγαλα από μέσα μου και ξαλάφρωσα, πάω να συνεχίσω την ταπεινή μου ζωή σαν σοβαρός Έλληνας πολίτης. ΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΟΜΑΙ.
Αγριοκάτσικα που παρέλειψα, μην χαίρεστε, έρχεται part 2.
Ως τότε, Adios και δυνατοί.